قفل فوروارد و استوری، برای آنچه اعضا به داخل گروه‌تان می‌آورند.

به بیرون — «نگذار اعضا پیام‌های گروهم را بیرون فوروارد کنند». هیچ رباتی از عهده این کار برنمی‌آید، لیمزو هم. این یک تنظیم خودِ تلگرام است، همان که فارسی‌زبان‌ها «قفل محتوا» می‌نامندش: گروه را در تلگرام باز کنید و از مسیر ویرایش ← نوع گروه ← ذخیره محتوا ذخیره‌سازی را خاموش کنید. پیش از تکیه بر آن حدودش را بدانید — تنها برای گروه‌های خصوصی و کانال‌ها وجود دارد، تنها مالک می‌تواند تغییرش دهد، جلوی اسکرین‌شات یا بازنویسی دستی متن را نمی‌گیرد و در مورد محتوایی که به گروه شما می‌رسد هیچ کاری نمی‌کند.

به داخل — «اعضا فوروارد کانال‌های دیگر را در گپ من نریزند». تلگرام برای این کار تنظیمی ندارد. فهرست مجوزهای گروه شامل ارسال پیام، رسانه، لینک‌های توکار، نظرسنجی، سنجاق کردن، افزودن کاربر و تغییر اطلاعات است — هیچ کلید فورواردی در آن نیست، هر چه بعضی راهنماها القا کنند. این همان نیمی است که یک ربات باید بر عهده بگیرد — چیزی که ادمین‌های فارسی‌زبان معمولاً «ضد فوروارد» یا «قفل فوروارد» می‌نامندش — و بقیه این صفحه درباره همان است.

یک فهرست کشویی در مینی‌اپ لیمزو: نظارت ← قوانین ← فوروارد و اشتراک استوری. هر سطح به‌طور کامل سطح پایین‌تر را در خود دارد.

• اجازه به همه — این قاعده ساکت می‌شود. این یعنی فورواردها بی‌بررسی نمی‌مانند: قواعد دیگر شما همچنان روی همان پیام‌ها اجرا می‌شوند، پس فورواردی که متن تبلیغاتی، نام کاربری مسدود، دامنه مسدود یا اطلاعات تماس کلاهبردار دارد باز هم توسط آن‌ها حذف می‌شود.
• هوشمند — پیشنهادی (پیش‌فرض) — اشتراک استوری‌هایی را که از منبعی مورد اعتماد گروه‌تان نیامده‌اند حذف می‌کند و به فورواردهای معمولی هیچ کاری ندارد. این سطح برای تقریباً هر گروهی درست است.
• فوروارد از کانال‌ها هم مسدود شود — هر چه هوشمند می‌کند، به‌علاوه هر فورواردی که از یک کانال آمده باشد. این سطح برای همان مسئله کلاسیک است: اعضایی که پست‌های تبلیغاتی کانال‌های دیگر را در گپ شما می‌چسبانند.
• مسدود کردن همه فورواردها — بقیه را هم اضافه می‌کند: فوروارد از کاربران تک‌تک، فورواردهایی که تلگرام نویسنده اصلی‌شان را نشان نمی‌دهد و فوروارد از گروه‌های دیگر. سخت‌گیرانه است و راستش فورواردهایی را هم که اعضای شما با نیت خوب می‌گذارند می‌گیرد.

دانستن یک نکته می‌ارزد: رفتار با استوری در «هوشمند»، «فوروارد از کانال‌ها هم مسدود شود» و «مسدود کردن همه فورواردها» یکسان است. سطوح سخت‌گیرانه‌تر تنها مسدودسازی فوروارد را اضافه می‌کنند — هرگز استوری را سخت‌تر نمی‌کنند. سطح را هر وقت خواستید در مینی‌اپ عوض کنید، بدون هیچ دستوری. در همه پلن‌ها رایگان است و اگر روزی مقدار ذخیره‌شده خوانده نشود، به «هوشمند» برمی‌گردد نه به «خاموش»؛ پس یک گروه نمی‌تواند بی‌صدا بی‌محافظ بماند.

همین معافیت‌ها است که یک سطح سخت‌گیرانه را قابل زندگی می‌کند. هرگز درگیر نمی‌شوند: ادمین‌ها و مالک گروه، کاربران مورد اعتمادی که فهرست کرده‌اید، فورواردهایی که از نام‌های کاربری فهرست مجاز شما می‌آیند، پست‌های خودکاری که کانال متصل شما به گروه گفتگویش می‌فرستد، عضوی که کانال متصل خودتان را دستی فوروارد می‌کند، و فوروارد چیزی که در اصل در همین گپ منتشر شده بود. در سطح مسدود کردن همه فورواردها بازنشر پیامی که نویسنده‌اش از قبل در گروه شما حرف می‌زند هم بی‌آزار می‌ماند — به شرطی که تلگرام نشان دهد چه کسی آن را نوشته است. اگر می‌خواهید یک منبع مشخص را مجاز یا مسدود کنید و نه یک دسته کامل را، کار همان فهرست‌های جداگانه نام‌های کاربری مجاز و مسدود است، نه این نردبان.

وقتی چیزی حذف می‌شود، همه‌اش همین است: پیام می‌رود و پرونده عضو پاک می‌ماند. نه بی‌صدا کردن، نه اخراج، نه مسدودسازی — و هرگز در نردبان تکرار تخلف شمرده نمی‌شود و هرگز منبع را به فهرست مسدود میان‌گروهی لیمزو اضافه نمی‌کند. هر حذف در گزارش نظارت نوشته می‌شود و در «اقدامات اخیر» در بخش نظارت دیده می‌شود، پس هیچ چیز نامرئی رخ نمی‌دهد. دو نکته صادقانه: اشتراک استوری تنها وقتی بخشیده می‌شود که منتشرکننده‌اش یک نام کاربری عمومی داشته باشد و آن نام در یکی از فهرست‌های مجاز شما باشد؛ پس استوری کانال خودتان هم تا آن نام را اضافه نکنید حذف می‌شود؛ و هیچ‌کدام از این‌ها تا وقتی کلید اصلی نظارت روشن نباشد و لیمزو دسترسی ادمین حذف پیام‌ها نداشته باشد کار نمی‌کند. دسترسی مسدودسازی نه لازم است و نه استفاده می‌شود. این یک لایه از نظارت هوشمند گسترده‌تر لیمزو است و تنها در گروه‌ها و سوپرگروه‌ها اعمال می‌شود — لیمزو درون کانال‌ها کار نمی‌کند.